باب نهم - دو فرشته و آنچه كه ثبت نمايند 144 - زراره گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : هيچ شخصى نيست مگر آنكه دو فرشته همراه اوست ، آنچه را كه بر زبانش جارى شود مىنويسند ، سپس آن نوشته‌ها را به نزد دو فرشته ما فوقشان مىبرند ، پس آنچه خوب و بد باشد ثبت نموده و ما بقى را رها مىكنند . 145 - جابر گويد : از امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ در بارهء جايگاه دو فرشته مأمور انسان پرسيدم ؟ فرمود : اينجا يكى و اينجا هم يكى ، يعنى دو طرف دهان . 146 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : دو فرشته ( مأمور الهى ) نمىنويسند مگر آنچه را كه بنده ( خدا ) بر زبان جارى كند . 147 - زراره به نقل از يكى از دو امام ( باقر ، صادق ) عليهما السلام گويد : فرشته الهى نمىنويسد مگر آنچه را كه بشنود ، خداوند عزّ و جلّ فرموده است : « پروردگارت را در درون وجود خود با حالت تضرّع و ترسناك ، به ياد آور » . فرمود : ثواب اين ياد آورى درونى را كسى غير از خداى متعال نمىداند .

--> الكافي : 2 / 502 ح 4 ، عنه وسائل الشيعة : 7 / 163 ح 9014 . تفسير العيّاشي : 2 / 44 ح 134 ، عنه البحار : 85 / 76 ح 10 ، و 93 / 159 ح 36 ، و مستدرك الوسائل : 5 / 299 ح 5915 . عدّة الداعي : 297 ( فصل ينقسم الذكر أصنافاً ) ، عنه البحار : 93 / 342 .